Tuig in de haven

tuigage van boten

Wie kent hem niet? De Hiswa. Het is bijna 25 jaar geleden dat ik voor het eerst van de naam hoorde. Echt iedereen ging ernaar toe. Bij ons in de haven. Dit jaar vond ik het daarom toch wel eens tijd worden om er heen te gaan namens LaurganiQ. Met de trein van Delft naar Amsterdam duurde een uur. Deze keer was NS in een goede bui. De trein reed op tijd. Vanaf Amsterdam Centraal was het even zoeken naar de pont over het IJ. Het GVB Amsterdam was zo aardig geweest om gratis het vervoer per pont naar de Hiswa te water te regelen. De tocht viel helaas vrij letterlijk in het water. Het regende. Vrijdag 4 september was niet één van de 130 droge dagen die Nederland per jaar heeft. De hal was overdekt, dus het was racen met paraplu tot de ingang.

Voor wie een boot te weinig heeft biedt botentekoop.nl een advertentieplatform. Ik liep dankzij deze website direct met een tas vol papier langs de stands.

De tocht eindigde op de boot van No Limit Ships BV. Een van de drie hosts vertelde mij dat er nog wel wat verbeterd kon worden aan zijn Raymarine software. Hij wilde graag 4 motoren kunnen toevoegen om te monitoren. Geïnteresseerde ICT-ers kunnen zich melden bij LaurganiQ.

Diverse ankers

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Navigatie in ‘The Old Fashioned Way’.

Ochtendzaken. Bij LaurganiQ begint de dag net iets eerder dan bij de meeste andere bedrijven. 7 uur in de ochtend is een hele normale tijd om achter de computer te gaan zitten. Met de gordijnen open en een lamp op de achtergrond. De ochtend moet namelijk wel gezien worden. Tijdens zo’n ochtend zijn de folders voor de ‘Effectieve Marketing’ bijeenkomst op 14 september ontworpen. Tijd om op de fiets te stappen. Folders moeten nu eenmaal gedrukt worden, en printen is sneller. Dus bij LaurganiQ worden eenvoudige folders geprint.

Sieca printbedrijf Delft

Printen, waar doe je dat? In Delft is er een Copyshop in het centrum. Makkelijk bereikbaar tegenover het station. Daar ging ik de vorige keer naartoe. En nu dus nooit meer. Geen fan van de eigen folders snijden. Duurt ook een beetje lang, want met de hand kun je geen stapel folders in een keer snijden. Ramp! Google maar weer ingezet. Er zijn nog twee andere Copyshops in Delft. Volgens Google. De eerste die ik belde was bij de TU. Dus daar mag je ook zelf printen en snijden. Geen moeite gedaan om erachter te komen of je ook zonder studentenkaart kunt printen. Er is namelijk ook een Repro op het bedrijventerrein bij de Kruithuisweg. Sieca Repro heet het http://www.sieca.nl/file/1/1/1/Homepage.html. Heel hard gefietst en toen weer heel hard terug gefietst. Navigatie zonder TomTom, Mio of Garmin is nu eenmaal lastig. Bij LaurganiQ gaat fietsen nog op ‘The Old Fashioned Way’. Even gebeld met een hele aardige dame van Sieca Repro en nog een keer naar het bedrijventerrein gereden. Het gebouw staat namelijk uit het zicht voor iedereen die niet met de boot komt. Handig!

Effectieve Marketing Event

Mijn bestanden kon ik achterlaten. De volgende dag zelf teruggebeld omdat Sieca blijkbaar was vergeten om mij te vertellen dat de printjes klaarlagen. Veel gefietst dus, maar de folders zijn helemaal klaar. En ik heb ook nog een hele leuke hond ontmoet bij Sieca. Helaas kon ik die niet meenemen. Mocht je zelf bij Sieca Repro langs moeten dan is hier een foto van het gebouw (aan het water!) en een kaartje. Voor de ‘Effectieve Marketing’ bijeenkomst van LaurganiQ kun je een kaartje kopen via deze link http://www.laurganiq.nl/EffectieveMarketingNL.html.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Oh Oh Den Haag

Zand, Zee en Vuurwerk vind ik een leuke combinatie. Vrijdagavond dus naar het Internationaal Vuurwerkfestival Scheveningen gegaan. Wat tijdens het doorlezen van de festivalinformatie voor ik vertrok al niet echt aansprak begon tijdens de reis steeds ergerlijker te worden. Net voorbij Den Haag Centraal werd het te veel. In de tram dus spontaan op de knop gedrukt en het centrum ingegaan. Rondje langs het binnenhof gewandeld om uiteindelijk op een terras op een van de vele Haagse pleinen te belanden.

hofvijver08-2015

Een terras kiezen was niet gemakkelijk, dus maar voor het rustigste terras gekozen. Heel fijn zonder gekakel van het buurtafeltje kunnen genieten van mijn drankje. Duurde wel ruim 20 minuten voor de serveerster langskwam. Dit gebeurde pas nadat mijn terrasgenootje haar persoonlijk heeft opgehaald van binnen achter de bar. Dan begrijp je dus meteen waarom het er zo rustig is. Grand Café De Tijd is dus niet bepaald ‘Grand’ op het gebied van service. Maar de muziek was goed!

deTijd 8-2015

Toch blijkt de marketing van het café briljant. Het Vuurwerkfestival heb ik namelijk zelfs nooit gezien. Leuke locatie. Check. Leuke actie. Check. Goede doelen marketing. Totaal gefaald. Waarom gaat iemand naar het strand van Scheveningen? En wie vindt vuurwerkshows leuk? Juist, ik. Wie wil op het strand met een smoothie of wodka sju en de tenen in het zand een goed doel ondersteunen waar je niets mee hebt? Totaal niet grappig, deze actie van Scheveningen. Voor een impressie van het festival verwijs ik je graag naar de website http://vuurwerkfestivalscheveningen.nl/ Heb zelf de foto’s niet bekeken.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

https://docs.google.com/presentation/d/1tLDvXdjNKpVrKVatOdiH8iBZxBWTZmDrHFDIDs7EcEQ/pub?start=false&loop=true&delayms=10000

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Merken Roof

LaurganiQ merken als adArt, wordIt, Mark It, wineWare, techCentric en waxIt zijn op grote schaal geadopteerd. Zoeken in Google leverde niets op toen de website van LaurganiQ voor het eerst live ging met deze namen. Vandaag struikel je over de bedrijven die de LaurganiQ merken als bedrijfsnaam gebruiken. Het enorme succes van eenvoudige merknamen en kleine aanpassingen in de spelling zoals het gebruik van een Q op het einde van een woord tonen de kracht van LaurganiQ. Maar hoe komt het dat de LaurganiQ merken van Spanje tot Italië en zelfs in de VS floreren?

wordIt0
Veel bedrijven gebruiken Google als strategie voor het vinden van een merknaam. Waarom zou je een bedrijfsnaam zelf bedenken als bedrijven als LaurganiQ erin zijn gespecialiseerd? Hoe gaat LaurganiQ om met die uitdaging? In zoekmachines komen steeds vaker vage websites te voorschijn onder de merken van LaurganiQ. Veel van deze websites hebben geen e-mailadres of contactgegevens. Vaak verdwijnen de websites na enige tijd weer van het internet.

Voor LaurganiQ is het floreren van de zelf bedachte merknamen een bewijs van de eigen kracht. Jaren investeren in specialisatie heeft het internet een stuk meer LaurganiQ gemaakt. Referenties naar LaurganiQ merken duiken steeds vaker op. Doel van LaurganiQ is om het succes van de LaurganiQ merken terug te zien in de eigen bedrijfsresultaten. En niet alleen op internet.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Met mijn ogen strak gericht op de toekomst. heb ik een aantal vreemd conservatieve keuzes gemaakt. Mijn bedrijf, zijn bedrijven. Mijn kunst, haar kunst. In het bloed of gewoon in het zicht. Zo werd ik een volgeling zonder oorzaak. Gewoon omdat het zo is gelopen.

Wat mij is verteld? Mijn vader de econoom. Zoals veel voorkomt bij iemand van zijn leeftijd en uit zijn achtergrond werd hij naar het Verenigd Koninkrijk gestuurd om te studeren in dit (voormalige) moederland. Stel je London voor in de jaren vijftig en zestig. Voeg hier studeren voor een universitaire graad in New York aan toe en het verhaal is compleet. In London of New York heb ik nooit gewoond. Wel heb ik niet zo lang geleden een bedrijfje opgericht. Hij deed dat een paar keer eerder. Ik zal volhouden. Op dit moment is hij mij mijlen voor, dat betekent dat ik nog een behoorlijke inhaalslag moet maken.

Ik ben vast besloten deze afstand te overbruggen ondanks alle tegenslag en tegenwerking waar ik mee word geconfronteerd. De afstand zal ik overbruggen ondanks mijzelf.

Als toeschouwer heb ik haar jarenlang aan het werk gezien. Tekenend en schilderend en zelfs beeldhouwend en kleiend. Haar stijl doet wel denken aan Georgia O’Keefe. Mijn moeder en haar kunst. Ik herinner me de naakten in houtskool getekend die ze mee naar huis nam van haar opleiding aan de Willem DeKooning academie. Sculpturen van haar hand vullen het huis nu wij kinderen uit huis zijn. Haar tekenlerares van ‘de Haagse School’ was blijkbaar onder de indruk. Oordeel zelf aan de hand van dit voorbeeld van haar Kunst hieronder.

voorbeel Kunst van mijn moeder

Ik ben bezig geweest met tekenen. Voegde vervolgens een aantal penseelstreken wijn aan de houtskooltekeningen toe. Het resultaat vindt u onder de merknaam LaurganiQ adArt op http://laurganiq.tumblr.com/page/2. De afstand overbrugd. Met nog een lange weg te gaan. Het uitzicht voor 2014. Het opdracht geven aan kunstenaars om te werken geinspireerd door een idee of product van een bedrijf of andere organisatie. Mijn wens is op te treden als matchmaker tussen Kunst en concept. Een beetje van het ene. Een beetje van het andere. Samen LaurganiQ vormend.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder adArt, introductie

Na Yoga. Met mijn handen rond een kop groene thee. Zit ik een vraag te overdenken die iemand mij pas heeft gesteld. Om de context te schilderen.

Terugdenkend aan mijn jonge jaren. Denkend aan Tilburg. Mijn geboorteplaats. We gingen vaak wandelen. In het weekend, naar het kleine huisje van peerke Donders. Een wonderdokter. Van lang geleden. Er waren dennebomen. Er was overal vrije natuur.

loonseendrunenseduinen

Helaas verhuisden we. Naar een plaatsje net buiten een metropool. Op een steenworp van de Rhoonse Grienden. Erg geschikt als je ervan houdt alleen te zijn. Het plaatsje was een voormalig dorp dat was opgeslokt door Rotterdam. Tijdens vakanties en weekenden waren we er nooit. Daardoor heb ik weinig tijd onder de rook en geur van de shell doorgebracht. Zie http://www.shell.com/global/environment-society/environment/air.html

De fabriekspijpen waren zo hoog als dennebomen. De rook vloog door de lucht als een vlucht vogels. De natuur was het gras tussen de stenen en het beton. De natuur was het water onder vrachtschepen. De natuur hield zelfs de industriele wereldstad in zijn greep. ’s Nachts, zie je niets dan natuur. Weekenden fietsten we tussen de dorpen door. Overal bomen, beestjes en landelijk uitzicht. Daar was altijd genoeg van.

Het was een minuutje lopen naar de dichtstbij zijnde paarden. Groenten groeiden in onze tuin. De natuur is nog steeds nooit meer dan een minuutje lopen uit de buurt. Verscholen in herinneringen en het in uitzicht vanuit mijn kamerraam. Natuur als enige constante factor. Overal. In gedachten. In ieder moment.

Waarom ben ik voor duurzaamheid? Voor die herinneringen. Om nieuwe herinneringen te kunnen blijven ontwikkelen die even mooi zijn. Mijn Duurzaamheidsfactor in getallen? 50% van iedere maand zonder koelkast. Sinds maart, na jaren zonder koelkast geleefd te hebben. Energiebesparende lampen. Sinds een paar jaar. Maar het is boven allen een ideaal dat belangrijker is dan getallen alleen. Ik heb me 5 jaar bezig gehouden met het ontwikkelen van milieuvriendelijke alternatieven voor energie. Nu wacht ik op het herstel van mijn privacy zodat ik ze kan uitwerken en er een licentie voor kan aanvragen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder introductie, woord Kunst, wordIt